เทศกาลในภูเก็ต

  งานผ้อต่อ

     งานผ้อต่อ (ภาษาคนภูเก็ต) หรือ วันสารทจีน ของจังหวัดภูเก็ตเป็นเทศกาลงานบุญอุทิศส่วนกุศลไปให้บรรพบุรุษ ซึ่งเป็นประเพณีนิยมที่ได้ถือปฏิบัติสืบต่อกันมานาน จนเรียกได้ว่าเป็นงานประจำปีของชาวภูเก็ตไปแล้วก็ว่าได้ ประเพณีนี้ได้สืบทอดกันมานับเป็นเวลาหลายชั่วอายุคนโดยจัดเป็นเทศกาลที่สนุกสนานน่าเที่ยวอีกเทศกาลหนึ่งของภูเก็ตสถานที่จัดงานผ้อต่อโดยปกติแล้วจะจัดกันเกือบทั่วภูเก็ตที่สำคัญๆ ก็มีไม่กี่แห่ง โดยเริ่มจากศาลเจ้าต่องย่องสู ที่อำเภอกะทู้ ต่อมาที่ศาลเจ้าชิดเชี่ยว ตามมาด้วยตลาดสดเทศบาล1 หรือที่คนภูเก็ตเรียกว่าบ้านซ่าน และศาลเจ้าเซ่งเต็กเบ่ว หรือ พ้อต่อก๊ง จะจัดงานประมาณ 7 วัน 7 คืน ถือว่าเป็นงานใหญ่มาก

       ประวัติประเพณีผ้อต่อ

   ประเพณีพ้อต่อเป็นประเพณีที่มีขึ้นในวันขึ้น1 ค่ำ เดือน 7 ตามปฏิทินจีน เพื่อบูชาและเซ่นไหว้บรรพบุรุษ รวมถึงบรรดาผีไม่มีญาติ ประเพณีนี้เป็นประเพณีที่เกิดขึ้น และปฏิบัติต่อกันมานานแล้ว จึงไม่อาจระบุแน่ชัดได้ว่าเริ่มขึ้นเมื่อใด หากแต่พอจะทราบว่า เป็นประเพณีที่สืบเนื่องมาจากความเชื่อที่ว่าในเดือนเจ็ด เริ่มตั้งแต่เวลาหลังเที่ยงคืนของวันที่สามสิบเดือนหกนั้น ประตูผีจะเปิดออก เหล่าดวงวิญญาณของผู้ที่ล่วงลับที่อยู่ในเมืองผีจะกลับมาเยี่ยมโลกมนุษย์ และดวงวิญญาณเหล่านี้ จะท่องเที่ยวอยู่ในโลกมนุษย์เป็นเวลา 1 เดือนเต็ม ฉะนั้นในช่วงดังกล่าว เมื่อยามตะวันลับขอบฟ้า ผู้คนก็จะกลับมาอยู่ในบ้าน เพื่อที่จะหลีกเลี่ยงเคราะห์หามยามร้ายที่อาจเกิดขึ้น การจัดโต๊ะเพื่อเซ่นไหว้ บูชาบรรพบุรุษนี้โดยทั่วไปแล้วจะทำกันในตอนบ่ายของวันขึ้น 1 ค่ำ เดือน 7 ตามปฏิทินจีน ทุกๆครัวเรือนจะจัดเตรียมอาหารเซ่นไหว้ ประกอบด้วย ปลา หมู เป็ด ไก่ ผัก ผลไม้ และขนมต่างๆ ซึ่งข้าวของที่ตั้งบนโต๊ะบูชาทุกอย่าง จะต้องมีธูปปักไว้อย่างละ 1 เล่ม เมื่อเซ่นไหว้แล้ว ก็จะทำการเผากระดาษเงิน อันหมายถึงการแจกจ่ายค่าเดินทาง ให้แก่เหล่าดวงวิญญาณ นอกจากนี้ตามความเชื่อศาสนาเต๋าของจีน และศาสนาพุทธนิกายมหายาน ต่างถือว่าวันขึ้น15 ค่ำ เดือน 7 ตามปฏิทินจีนเป็นวันสารทจีน โดยความเชื่อทางศาสนาเต๋าเชื่อว่า วันนี้เป็นวันประสูติของ “เต่ ก้วน ไต่ เต่” ซึ่งเป็นพระที่คอยควบคุม สอดส่องความประพฤติชั่วดีของมนุษย์     ในวันนี้ชาวจี ต้องเตรียมข้าวปลาอาหาร มาเซ่นไหว้เหล่าดวงวิญญาณที่อดอยาก

ทางด้านศาสนาพุทธ ก็เชื่อว่าวันนี้เป็นวันที่เหล่าพุทธศาสนิกชนจะนำถ้วยจานภาชนะต่างๆ ใส่ข้าวปลาอาหารมาถวายแก่องค์สัมมาสัมพุทธเจ้า เพื่อให้พระองค์ทรงปลดความอดอยากของวิญญาณผู้ล่วงลับ